Те нямат кости, мозък или сърце като нас. Тялото им е меко и почти изцяло съставено от вода. Движат се, като свиват и отпускат тялото си, а морските течения също им помагат.
Хранят се с планктон и дребни морски организми, които улавят с пипалата си. А някои видове могат да причинят парене при допир.
Но има още нещо изключително интересно – начинът, по който се появяват новите медузи.
При много видове медузи жизненият цикъл е доста необичаен.
В определен момент от развитието си малкият полип започва да се разделя на няколко дисковидни части. Те изглеждат като купчинка от малки палачинки, поставени една върху друга.
Този процес се нарича стробилация.
Една по една тези дисковидни части се отделят. Всяка от тях се превръща в малка медуза, наречена ефира.
Ефирата постепенно пораства и се превръща във възрастна медуза.
Така от един полип могат да се появят много малки медузи.
И ако видите на видео или снимка нещо, което прилича на купчина миниатюрни палачинки под водата – може би наблюдавате точно този невероятен момент от живота на медузата!
Turritopsis dohrnii е още по-необикновена.
При определени неблагоприятни условия тя може да върне развитието си към по-ранен стадий от жизнения си цикъл. След това отново може да се развие като възрастна медуза.
Точно тази способност е причината да бъде наричана „безсмъртната медуза“ или по-точно – биологично безсмъртна.
Разбира се, тя не е неуязвима. Може да бъде изядена или да загине от сериозно увреждане.
Природата обаче ни показва нещо удивително: понякога едно малко морско същество може да има способности, които звучат почти като фантастика.
И може би точно затова медузите са едни от най-загадъчните обитатели на морето